سابقه و هدف: کیفیت زندگی امروزه یکی از پدیده­های مهم سلامتی به شمار می­آید که شناسایی عوامل دخیل در آن می­تواند به افزایش و بهبود کیفیت زندگی کمک کند، لذا پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش سلامت معنوی در تبیین کیفیت زندگی دانشجویان انجام شد.

مواد و روش­ها: طرح پژوهش حاضر توصیفی- همبستگی است، جامعه­ی آماری پژوهش کلیه دانشجویان دانشگاه رازی کرمانشاه در سال ­تحصیلی 94-1393 بود. حجم نمونه برآورد شده 100 نفر بود که به صورت نمونه­گیری چندمرحله­ای انتخاب شدند. ابزارهای اندازه­گیری شامل مقیاس سلامت معنوی و پرسشنامه کیفیت زندگی(36 SF-) و همچنین برگه­ی اطلاعات جمعیت­شناختی دانشجویان بود. برای تحلیل داده­های حاصله، علاوه بر آمار توصیفی از روش­های آمار استنباطی مثل ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه، آزمون تی مستقل نیز استفاده شد. نرم­افزار مورد استفاده SPSS نسخه 19 بود.

یافته­ها: نتایج نشان داد که بین سلامت معنوی و کیفیت زندگی در دانشجویان رابطه مثبت معناداری مشاهده شد(244/0r=).  بین کیفیت زندگی با ابعاد سلامت معنوی، یعنی بُعد وجودی(199/0 r=)  و  بُعد مذهبی(225/ 0 r=) رابطه معناداری وجود داشت و سلامت معنوی توانست 15.3% واریانس کیفیت زندگی را در بین دانشجویان پیش­بینی کند(001/0P<). بین دو گروه از دانشجویان دختر و پسر در متغیرهای کیفیت زندگی و سلامت معنوی تفاوت معناداری مشاهده نشد. همچنین نتایج نشان داد که بیشتر دانشجویان در طبقه­ی متوسط سلامت معنوی قرار داشتند.

نتیجه­گیری: با توجه به رابطه بین متغیرهای پژوهش، بهتر است با تدارک بسته­ها و آموزش­هایی  در قالب کلاس و کارگاه آموزشی، برای افزایش سلامت معنوی در جهت بالا بردن میزان کیفیت زندگی دانشجویان، برنامه­ریزی مناسب توسط مسئولین دانشگاه­ها  انجام شود.