fa بررسی رابطه هوش معنوی و جهت‌گیری مذهبی با شادکامی دانشجویان دانشگاه خوارزمی تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:times new roman;"><strong><span dir="RTL"><span style="color:#336699;"><span style="font-size:9.0pt;">سابقه و هدف:&nbsp;</span></span></span></strong><span style="font-size:9.0pt;">بسیاری از افراد شادکامی و نشاط را به معنای رقص و پایکوبی می‌دانند، اما شادکامی حقیقی</span> <span style="font-size:9.0pt;">را باید در روح و روان جست و این شادی می‌تواند از طریق اعتقادات و جهت‌گیری‌های مذهبی حاصل گردد. بر این اساس پژوهش حاضر، با هدف بررسی رابطه هوش معنوی و جهت‌گیری مذهبی با شادکامی دانشجویان انجام شد.</span><strong><span style="font-size:9.0pt;"></span></strong></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:times new roman;"><strong><span style="color:#336699;"><span style="font-size:9.0pt;">مواد و روش ها:</span></span></strong><span style="font-size:9.0pt;"> جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کلیه دانشجویان دوره کارشناسی دانشگاه خوارزمی بود که از میان آنها ۲۸۸ نفر با روش نمونه‌گیری طبقه‌ای، متناسب با حجم و با استفاده از فرمول کوکران به پرسشنامه‌های هوش معنوی</span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">King </span></span><span style="font-size:9.0pt;">، جهت‌گیری مذهبی آلپورت و مقیاس شادکامی آکسفورد پاسخ دادند. داده‌ها با استفاده از نرم‌&shy;افزار ۲۲</span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">SPSS </span></span><span style="font-size:9.0pt;">&nbsp;و با کمک آمار توصیفی، آزمون همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه و آزمون </span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">t</span></span><span style="font-size:9.0pt;"> مستقل مورد تجزیه ‌و تحلیل قرار گرفتند.</span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:times new roman;"><strong><span style="color:#336699;"><span style="font-size:9.0pt;">یافته ها:</span></span></strong> <span style="font-size:9.0pt;">نتایج نشان داد هوش معنوی (۰/۰۳</span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">p=</span></span><span style="font-size:9.0pt;"> و ۰/۲۴</span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">r=</span></span><span style="font-size:9.0pt;">) و مؤلفه جهت‌گیری مذهبی درونی (۰/۰۰۶</span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">p=</span></span><span style="font-size:9.0pt;"> و ۰/۰۳۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">r=</span></span><span style="font-size:9.0pt;">) با متغیر شادکامی رابطه مثبت معناداری دارند. اما بین مؤلفه جهت‌گیری مذهبی بیرونی با شادکامی رابطه معناداری دیده نشد (۰/۳۰</span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">p=</span></span><span style="font-size:9.0pt;"> و ۰/۱۱</span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;">r=</span></span><span style="font-size:9.0pt;">). همچنین، هوش معنوی، جهت‌گیری مذهبی درونی و بیرونی به ترتیب ۰/۶۹۹، ۰/۰۹۶ و ۰/۰۶۲ از واریانس شادکامی را پیش‌بینی کردند. علاوه بر این، بین دانشجویان دختر و پسر در جهت‌گیری مذهبی، هوش معنوی و شادکامی تفاوت معناداری وجود ندارد.</span><span style="font-size:9.0pt;"></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:times new roman;"><strong><span style="color:#336699;"><span style="font-size:9.0pt;">نتیجه گیری:</span></span></strong> <span style="font-size:9.0pt;">نتایج تحلیل رگرسیون حاکی از آن بود که هوش معنوی، بیشترین سهم را در تبیین تاب آوری دانشجویان دارد. در نهایت، می‌توان گفت افراد داری جهت گیری مذهبی درونی، که تنها برای منافع شخصی تظاهر به دین داری نمی کنند و افراد دارای هوش معنوی بالا، از شادکامی بالاتری برخوردارند.</span><span dir="LTR"><span style="font-size:9.0pt;"></span></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:14px;"><span style="font-family:times new roman;"><strong>Introduction:</strong> Many people think that the happiness means the dance and stomp, while the real happiness should be sought in the spirit and it can be acquired through the religious beliefs and orientations. Therefore, the aim of this study was to investigate the relationship of spiritual intelligence and religious orientation with happiness among the students.<br> <strong>Methods:</strong> Statistical population of this study included all bachelor&rsquo;s students of Kharazmi University. Among them, 288 students were selected through stratified sampling proportional to size using Cochran formula and were asked to fill King&rsquo;s spiritual intelligence questionnaire, Alport religious orientation and Oxford Happiness Scale. Data were analyzed via SPSS 22 using descriptive statistics, Pearson correlation coefficient and multiple regression and independent t-test.<br> <strong>Findings:</strong> The results showed that there was a significant positive relationship between spiritual intelligence (r=0/24, p=0/03) and intrinsic religious orientation (r=0/031, p=0/006) with happiness. However, there was no significant relationship between happiness and external religious orientation (r=0/11, p=0/30). Spiritual intelligence, internal and external religious orientation predicted 0.699, 0.096 and 0.062 of the happiness variance, respectively. Moreover, no significant difference was found between male and female students in terms of religious orientation, spiritual intelligence and happiness.<br> <strong>Conclusion:</strong> Regression analysis showed that spiritual intelligence had the highest contribution to their tolerance. Finally, it can be said that people who have intrinsic religious orientation, only for personal interests do not pretend to be religious, and have spiritual high intelligence enjoy higher happiness.</span></span></div> هوش معنوی, جهت‌گیری مذهبی, شادکامی Spiritual intelligence, Religious orientation, Happiness 7 14 http://iahj.ir/browse.php?a_code=A-10-189-1&slc_lang=fa&sid=1 A Atashafrouz عسکر آتش افروز 10031947532846001362 10031947532846001362 No Faculty of educational psychology, Chamran University, Ahvaz, Iran گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه چمران، اهواز، ایران K Azemi کامیار عظیمی 10031947532846001363 10031947532846001363 Yes گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران M Amini مرضیه امینی 10031947532846001364 10031947532846001364 No Faculty of educational psychology, Chamran University, Ahvaz, Iran گروه روانشناسی تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران